Astma Oskrzelowa

Według Światowej Organizacji Zdrowia astma jest przewlekłą chorobą zapalną układu oddechowego, w której uczestniczy wiele komórek i substancji przez nie uwalnianych. Zasadniczo, proces zapalny jest reakcją fizjologiczną i jest odpowiedzią na czynniki patologiczne, niebezpieczne dla organizmu. U osób chorych na astmę obserwowana jest jednak nadmierna reakcja prowadząca do niekorzystnych następstw w postaci typowych objawów chorobowych.

Astma oskrzelowa najczęściej objawia się uporczywym kaszlem, napadową dusznością, uczuciem ucisku w klatce piersiowej oraz charakterystycznym, świszczącym oddechem. Charakterystyczne jest nasilanie się wymienionych dolegliwości w godzinach nocnych i porannych (przeważnie około 4-5 nad ranem).

Choć obraz chorobowy wydaje się typowy, postawienie właściwej diagnozy nie jest tak oczywiste. Wspomniany kaszel może mieć różny charakter (od suchego po mokry z odksztuszaniem gęstej wydzieliny), a objawy mogą ulegać wielu przemianom w ciągu kilkunastu godzin. Jak zatem możemy rozpoznać chorobę.

Prawidłowa diagnostyka astmy opiera się o szczegółowo zebrany wywiad chorobowy, badanie przedmiotowe oraz badania pomocnicze. Złotym standardem umożliwiającym ostateczne postawienie diagnozy jest spirometria, badanie pozwalające dokładnie ocenić pojemność płuc i ocenić przepływy powietrza w drogach oddechowych. Choć nazwa badania może budzić wiele emocji, tak samo badanie jest krótkie i całkowicie nieinwazyjne. Polega ono bowiem wyłącznie na kilkakrotnym wydmuchnięciu powietrza wprost do ustnika, połączonego z aparatem spirometrycznym, dokonującym odpowiednich przeliczeń.

Rozpoznanie astmy jest wskazaniem do jak najszybszego rozpoczęcia leczenia. Podstawą terapii jest codzienna farmakoterapia mająca na celu zniesienie stanu zapalnego i zmniejszenie męczących dolegliwości. Do leków kontrolujących przebieg choroby zalicza się przede wszystkim glikokortykosteroidy wziewne, mające najlepsze rekomendacje w długoterminowym leczeniu astmy. Ze względu na występujące fazy zaostrzeń choroby każdy pacjent zaopatrywany jest także w leki doraźne, stosowane wyłącznie w napadach duszności. Tutaj prym wiodą beta2-mimetyki, które powodują najszybsze rozszerzenie oskrzeli i stosunkowo rzadko wywołują działania niepożądane. Warta uwagi jest tu nietypowa droga podania leków. Leczenie astmy oskrzelowej opiera się bowiem przede wszystkim na leczeniu drogą wziewną. Ten model podania leku zapewnia jedynie miejscowe działanie i najefektywniejsze przenikanie do zmienionych chorobowo tkanek. Regularne przyjmowanie leków i unikanie czynników wyzwalających napady astmy pozwala uznać chorobę za dobrze kontrolowaną i wymaga jedynie stałej kontroli lekarskiej.

spoka strony o astmie oskrzelowej